ปรัชญาตอนที่ 8

ปรัชญาตอนที่ 8

วันที่ 4 ตุลาคม 2554

“The New Atlantis: อุตมรัฐของเบเคิน”

ในขณะนั้นจะมีใครที่คิดว่า “อุตมรัฐ” นครในความฝันซึ่งเป็นอุดมการณ์ (Ideal) ของ ฟรานซิส เบเคิน (Francis Bacon 1561-1626) จะเป็นความจริง (Reality) ได้ เป็นนครหรือโลกแห่งวิทยาการ เทคโนโลยีที่ก้าวหน้า วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจะช่วยให้มนุษย์มีความสมบูรณ์พูนสุขในปัจจัย 4 มีความสะดวกและอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี ซึ่งเป็นปัจจัยพื้นฐานใน การดำรงชีวิตอย่างมีคุณภาพ นั่นคือ “คุณภาพชีวิต” (Quality of Life) ของคนใน “อุตมรัฐ” (The New Atlantis) ซึ่งเป็นความคิดของเบเคิน ที่หวังว่า “วิทยาศาสตร์ ซึ่งจะเกิดจากวิธีอุปนัยของท่านนั้น จะพลิกโลกให้เป็นสวรรค์ เพราะความรู้คือพลัง (Knowledge is power) ดังนั้น “โดยรวมพลัง และประสานพลังของมนุษย์ การวิจัยของมนุษย์ จะเปิดเผยพลังธรรมชาติทุกรูปแบบ มนุษย์จะรู้จัก และใช้พลังเหล่านั้น เพื่อความผาสุขร่มเย็นของมนุษย์                   (ในหนังสือย้อนอ่านปรัชญา ยุคกลางของมนุษย์ชาติ โดยกีรติ บุญเจือ หน้า 368)

มโนภาพของเบเคิน เริ่มจะส่งประกายขึ้น และเป็นรูปธรรมเมื่อ เจมส์ วัตต์    (James Watt) ได้ค้นคิดเครื่องจักรไอน้ำได้ในปี ค.ศ.1763 และอดัม สมิทธ์ ได้เสนอปรัชญา เลชเซ-เฟร์ เกี่ยวกับทฤษฎีทุนนิยม (Capitalism) และตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1776 รวมทั้ง     เอ็ดดิสัน ได้คิดประดิษฐ์หลอดไฟฟ้า เครื่องจักรไอน้ำได้สร้างความเจริญในด้านการคมนาคมขนส่งที่สะดวก รวดเร็วขึ้น และเดินทางได้ไกลขึ้น เครื่องจักรไอน้ำได้มีบทบาทในอุตสาหกรรม แทนการผลิตด้วยมือ ทำให้สามารถผลิตสินค้าเครื่องอุปโภคและบริโภค   ได้คราวละมาก ๆ (Mass Production) ทำให้รวดเร็ว และราคาถูกลง ประชาชนได้มีโอกาสได้ใช้สินค้าเหล่านั้นอย่างถ้วนหน้า เครื่องจักรไอน้ำ นำไปผลิตพลังงานต่าง ๆ เช่น พลังงานไฟฟ้า และความร้อน นำไปใช้เพื่อพัฒนาความเป็นอยู่ของมนุษย์ได้มากขึ้น บ้านเมืองสว่างไสว ด้วยหลอดไฟที่คิดโดยนักประดิษฐ์ เอ็ดดิสัน